Le Grand Cocher
Het ontstaan van Labrador kennel
"Le Grand Cocher"
Wie zijn wij, ik ben Dirk de Groot en ben getrouwd met Tiny we hebben
een zoon die ondertussen al getrouwd is en die al een aantal jaren de
deur uit is.
Hoe is het zover gekomen:
Een jaar of twintig geleden belde mijn vrouw mij op het werk op met de
mededeling dat ze in het asiel stond en een hondje mee wilde nemen, ik
heb haar op dat moment het plan uit het hoofd kunnen praten. (ik hield
namelijk niet van honden)
Zoals dat wel vaker in gezinnen voorkomt heeft mijn vrouw mij toch
kunnen overtuigen dat er een hond moest komen want dat was zo leuk.
Vrienden van ons hadden opdat moment al een blonde labrador teef en ik
zij dat als er toch een hond moest komen dan een blonde labrador.
Zo gezegd zo gedaan de volgende dag het blad onze hond gekocht en wat
Fokkers afgebeld en ja hoor ik had "geluk"
’s middag om een uur of vijf naar een fokker toe en 's avonds om zeven
uur weer thuis als eigenaar van een blonde labrador reu van 13 weken,
wat een lieverd was het toch.
Zoals je ziet je hebt zo een hond gekocht en waarom zou je je verdiepen
in het wel en wee van een hond en over de opvoeding daarvan.
oké hij was wat schuw en angstig op straat (kennelsyndroom) maar ach hij
was pas enkele dagen bij ons dat zal wel over gaan.
Met vijf maanden viel hij tijdens het lopen vanzelf om. Direct naar de
dierenarts en die constateerde dat hij zwaar HD had de keus was opereren
of in laten slapen.
Die keus was voor ons niet zo moeilijk wat dat kleine mormel wilden we
niet meer kwijt met een tussen pose van een half jaar zijn beide
heupkommen los gezaagd en gekanteld.
Dus deze jonge hond had in zijn korte leven al heel wat meegemaakt, ook
het angstige gedrag op straat bleef.
Na onderling overleg en iets rijker met ervaring hebben we besloten er
een labrador bij te nemen zodat deze misschien de angstige hond mee zou
trekken.
In eerste instantie op zochten we een pup maar onze buren (dieren artsen
in opleiding) hadden bij vrienden een zwarte labrador, van 14 maanden
oud zitten en die moest herplaatst worden.
Na enig overleg afgesproken neem hem dan maar mee we gaan het proberen
met die zwarte.
Deze labrador had weinig opvoeding gehad want zodra hij buiten was en
hij zag aan de horizon iets wat op een hond leek was hij vertrokken, hij
was echter niet bang, het duurde bijna een jaar voordat ik hem onder
controle had.
